เพลงเร็ว ดนตรีร็อค แต่น้ำตาจะไหล
อารายมันจะขนาดนี้เนี่ยยยยยยย

ตอนนี้มีอีกเพลง พอดีโต๊ะกูมันริมกระจก แลเห็นวิวไกลโพ้น
ฝนตก ฟ้าร้อง อารมเลยเริ่มจะมา

"ท้องฟ้ามันครึ้ม มันครึ้มหมอกอย่างนี้
มันเหงาทุกทีที่ได้มอง ใจมันหาย
เสียงฟ้ามันร้อง หยาดฝนหล่นเป็นสาย
ยิ่งหวั่นไหว ยิ่งทำให้สับสน

นึกถึงคนที่เคย คนที่เคยอยู่ตรงนี้
นึกถึงทุกๆที ที่เห็นฟ้าที่กว้างใหญ่
นึกถึงบางคนที่รักเสมือนดวงใจ
ที่เพิ่งจากไป .. เสียดาย ที่วันนี้ไม่มีเทออยู่"


เฮอๆ ชีวิตต้องสู้ว่ะ
และ กูไม่ได้อยากให้มันจบแบบนี้

ยื้อก็เหมือนเราจะยิ่งเหนื่อย
รักไม่ช่วยอะไรเลย
ชั้นไม่ยอมเปลี่ยน เทอไม่ยอมเปลี่ยน
ยังคงทำตัวเหมือนเคยๆ..


เมื่อเราต่างไม่เลยจะยอมลด ก็ควรจะลา....


โหมด::กรีนเวฟ กับความสะเทือนใจ หึๆๆ

ปวดแขนง่ะมึง ปวดมากกกกก

เมื่อวานกลับบ้าน ก็มาต่อรถ95ที่อู่บางเขนใช่มะ
แล้วแบบมึงนึกอารมคนแย่งกันขึ้น ตอนรถมาจอดอ่ะ
คือมันควรจะเป็นคิวกูที่ขึ้น แขนกูก็จับอยู่ที่ราวบันไดทางขึ้นอ่ะ ขาก็เตรียมจะก้าว

อีป้า แม่งแทนที่จะรอตามคิว สลับๆแบ่งๆกันไป
ไม่เว่ย เบียดกูมา แขนกูก็ค้างอยู่อย่างนั้น แต่ตัวและขายังอยู่ที่พื้น
ซวยเลย แขนโดนอีป้าเบียดเสียด แล้วไม่ใช่ป้าคนเดียว
ป้าสองถึงสามคน ที่ไม่รุ้จักการแบ่งปัน และถือของพะรุงพะรัง
ทั้งลำไย กับข้าว และปลาทู

สาดดดดดดดด แขนขวากูเจ็บเลย ปวดเลย

ปล พอป้าขึ้นไป ก็มัวแต่เลือกที่นั่ง เดินไปข้างหน้า คงอยากนั่งกะคนขับ
แล้วไง เบาะเต็ม ...
สรุป กุได้นั่งก่อน ป้าเดินตามมาทีหลัง เพราะมัวแต่ไปเสียเวลาเดินไปข้างหน้า 555

เออ จิงว่ะ
ถ้าไม่เจอ แระเปนแบบนี้ กุคงเสียดายว่ะ

ไม่คิดว่าจะได้มาเปนเยี่ยงนี้กัน

แระขอสาธุให้กับคำอวยพรของมึงนะ 55++
กรีดตาเก่งๆนี่ เปนคำอวยพรด้วยใช่ป่ะวะ


รักมึงๆ >_ <

ตกลงไม้บรรทัด12นิ้ว ไม่ได้หายไปไหน
ยังคงอยู่ที่เดิม เพียงแต่มันกลืนไปกับสีลิ้นชัก
กูจึงแลหาไม่เจอ เพิ่งจะมาเจอนี่แล่ะ
เพราะคลำๆไป แล้วมันไปสะดุดเอาพอดี 555

ตกลงเมื่อคืนกุก็ไม่ได้แดกข้าว เช้านี้ก็ไม่แดกอีก
ตายห่าไปเลยเว่ยกู แสรดดดดดดดดดดด
ไม่แดกข้าวสามมื้อติด

เพื่อนนนนน

จำได้มั้ย เมื่อเย็นวันสุก
ที่กูบอกว่าคุยโทรสับแล้วก็เดินลอยออกมาจากออฟฟิศ
กุญจงกุญแจโต๊ะ ไม่รู้อยู่ไหน

ตกลงกูไม่ได้ล็อคโต๊ะ กุญแจยังเสียบอยู่ที่เดิม
แต่ประเด็นคือ ยางลบและไม้บรรทัดกูหายไป

เซงเลย ไม้บรรทัดแบบยาว12นิ้วอ่ะมึง
หายได้ไงวะ กูไม่เข้าใจ

สราดดดดดดดดดดดดดดด

เมิง กูแค่อยากรู้ว่า...
คนไหนแม่บังเกิดเกล้า คนไหนแม่เลี้ยงวะ 555+

โอเชเลย กูเข้าใจกระจ่างแจ้ง
นี่กูต้องตามไปดูด้วยป่ะวะ 555


ปล คงต้องไปจิงๆว่ะ ตามสเตตัส

เกินจะเอื้อนเอ่ยว่ะ เฮอๆ

แล้วก็ได้รับคำตอบนะคะ

ว่ามางานกูหรือไม่ อย่างไร



ชัดเลย...

ติดเอเอฟงอมแงม ไปนอนไม่ลง
แถมญาติพี่น้องมา คุยกันใหญ่

เสียงเอเอฟกะเสียงญาติๆกู ดังปนกันไปหมดแล้วววว
เฮอๆ


ปล ตั้งใจมางานกูหรือไม่นั้น รอดูพุ่งนี้ค่ะ เด่วก็รู้ หึๆๆ

เหรอ ไม่รู้ว่ะ

รู้แต่ว่าเพื่อนมันเยอะแยะ
มันต้องไปช่วยคนนั้นคนนี้ถือของ
แล้วกูล่ะ..ไม่พูดถึงซักคำ

แต่มันจะทำไร ก็ตามใจ
กูทำใจและ

เสา อาทิด กุมิว่างว่ะค่ะ T^T





โอ้ย กุล่ะเซ็งง

เหนื่อยๆๆๆ

ดวงดาวบนท้องฟ้า หลายคนไขว่คว้าอยากเป็นดาว
555 สกินมึง เหลือเกิน

ชอบเพลงมึงว่ะ ไม่ค่อยได้ฟัง แต่กูร้องเป็นนะ บ้านกูมีเทป ห้าๆๆ
..อาจจะมองดูแล้ว เหมือนเดิม ,, ผิดแต่เพียงเทอนั้น หายไป..

เออหายไปจิงๆด้วยอ่ะ หายไปไหน --'

เปงยังไงบ้างค่ะ

สบายดีไหม

คิดถึงจังเลยคร่าา

5555 คราวนี้เปรียบซะดี เปรียบซะน่ารักเชียว เป็นนกน้อยในไร่ส้ม
ไม่ใช่ หมู หมา กา ไก่ อย่างที่ผ่านๆมา

แต่ก็นะ ยังไม่ใช่คนอยู่ดีอ่ะ ห้าๆๆ

ปล มึงไม่ได้เข้าฮิห้ากูนานมากอ่ะ
เพราะกูนั้น เอาน้องบาบาปาป้า ลงนานแล้นนะยะ

ปล2 แดกข้าวเที่ยงวันนี้ เป็นพะแนงเนื้อ อร่อยมากกกกกกกก 555

มีคนอัพเดทให้กูฟัง ตอนกูอยู่โรงกลั่น
เกี่ยวกับสเตตัสมึง

วันนี้กลับมาจึงต้องรีบมาดู

555 ชัดเลยยยยย
จิงดังที่มีคนว่ามา

ปล อยากได้รูปน้องผึ้ง ว่างมะใดส่งให้กุโด้ยยยนะคระ ^^

โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
เมิ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

วันแรกกุถ่ายรูปจนเปนลมเร้ยยยยค่ะมึง 55++
(แรด)อย่างหนัก!!


กะว่ายังไงต้องไปป๊ะมึงให้ได้
แต่เอาเข้าจิง
กุไม่มีเวลาจารับประทาน(ห่า)อะไรเรยค่ะ --"

เมิงไปวันไหนๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ไปคร่าป๊ายยยยยยยย

คิเถิงเมิงนิ

ยินดีด้วยนะบุ้ค
เสียดายไม่มีโอกาสไปถ่ายรุปด้วยเลย
เอาไว้นอกรอบนะ อย่าลืม ๆ
เดี๋ยวจัดไปถ่ายกัน ซัก 2000 Action เอาให้ยิ้มจนเมื่อยกรามกันไปข้างนึง 555

เด็ก...??

ใช่คนที่เจอกะกูด้วยป่ะวะ ถ้าคนนั้นอ่ะ ไม่ใช่คนใหม่นะ
นานพักนึงแล้วๆๆๆ หลายเดือนและนะ ตั้งแต่มกรา กุมภานู่น

เห้ออออ แต่สงสารน้องเค้านะ เรียนก็ยังไม่จบ
ดั๊นนนน มาป่วยเป็นโรค

นี่วันนั้นที่เราเจอ วันเสาแท้ๆ แทนที่จะได้หยุดพัก
ก็ต้องออกมา น้องคงต้องพยามกลั้นใจมาน่าดูเลยว่ะมึง
แบบตอนเราเจอก็หน้าซีดๆป่ะวะ ไม่รู้จะเป็นลมเป็นแล้งรึป่าว

แต่สีชุดของน้องเค้า ก็แรงอยุ่นะ ชมพู๊ ชมพูเชียว
และที่สำคัญ น้องยังสติดี เอ๊ะ หรือสติไม่ดีก็ไม่รู้
ถึงได้มีอารมมาทำหน้า สู้หน้าสู้ตากะกู

วันนั้น ลืมเข้าไปทักทายน้องว่ะ
"ยินดีที่เราได้เจอตัวเป็นๆกันนะคะ"

5555555555555555

ปล ดีใจที่ได้เจอ ไม่รู้น้องจะอยู่ได้อีกนานแค่ไหน
ฉีดคีโมบวมซะขนาดนั้น มะเร็งคงแดกไขสันหลังไปจะหมดแล้วล่ะมั้ง
สู้ๆนะคะน้อง พี่เอาใจช่วย ห้าๆๆ